บันทึกภาพถ่ายโรงหนังเก่า…ความทรงจำ ความงาม ก่อนสูญสลาย

10931541 898566390188470 1117065252931591065 N E1458528901337


51

ใครที่เล่นเฟซบุ๊คเป็นประจำ คงจะพอเคยผ่านตาเพจที่ใช้ชื่อว่า The Southeast Asia Movie Theater Project และภาพถ่ายโรงภายนตร์ stand alone เก่าแก่ตามเมืองต่างๆ หลายแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เจ้าของเพจโพสต์ให้เห็นอยู่เป็นประจำกันบ้าง ภาพถ่ายเหล่านี้ไม่เพียงทำให้เราตื่นตะลึงเมื่อรู้ว่าในบ้านเรา (และประเทศเพื่อนบ้าน) มีโรงภาพยนตร์ที่มีสถาปัตยกรรมสวยงามมากมายถึงขนาดนี้อยู่ด้วยเท่านั้น แต่ยังได้เห็นอีกว่าทุนนิยมและค่านิยมบางอย่างได้ทำให้เหล่านายทุนค่อยๆ ทยอยรื้อถอนทำลายโรงภาพยนตร์ stand alone เก่าแก่ที่ว่า เพื่อนำที่ดินไปพัฒนาเป็นอสังหาริมทรัพย์หรือสร้างธุรกิจที่มีผลกำไรเป็นกอบเป็นกำมากกว่า

เจ้าของโปรเจ็คต์นี้คือ Philip Jablon ช่างภาพอเมริกันที่เข้ามาทำงานในไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพื่อปลุกกระตุ้นเรื่องการอนุรักษ์โรงภาพยนตร์เก่ามา โดยเขาได้ตระเวนบันทึกภาพและเรื่องราวของโรงภาพยนตร์แบบ stand alone ภูมิภาคนี้มาตั้งแต่ปี 2009 โรงภาพยนตร์หลายแห่งที่ Jablon บันทึกไว้เป็นสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์นที่ถูกสร้างขึ้นช่วงต้นและกลางศตวรรษที่ 20 และแน่นอนว่าจะไม่มีการสร้างสถาปัตยกรรมแบบนี้อีกต่อไปแล้วในปัจจุบัน (และอีกหลายแห่งก็มีข้อมูลที่น่าสนใจ เช่น โรงภาพยนตร์ที่ในอดีตกองทัพเป็นผู้สร้างขึ้นเพื่อใช้เผยแพร่โฆษณาชวนเชื่อ) แต่ที่ Jablon บอกว่าสำคัญมากกว่างานออกแบบเก่าแก่ที่หาอีกไม่ได้แล้วก็คือ โรงภาพยนตร์แบบ stand alone ยังเป็นศูนย์รวมของชุมชน ดังนั้นเมื่อมันถูกทำลายและสร้างใหม่เป็นแบบซีนีเพล็กซ์ คอมเพล็กซ์ อะไรแบบทุกวันนี้ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของชุมชนดังกล่าวก็จะหายไปด้วย

ล่าสุด Jablon ยังมีนิทรรศการภาพถ่าย ‘Future’s Ruins’ ที่ H Gallery (จัดแสดงไปจนถึงวันที่ 29 พฤษภาคม 2559) โดยได้มีบทสนทนาระหว่าง Jablon และคิวเรเตอร์บางท่านไว้ถึงสถานการณ์โรงภาพยนตร์ stand alone ในบ้านเราที่น่าคิดไว้ว่า ในขณะที่โรงหนังลิโด และสกาล่า อาจกลายเป็นศูนย์การค้าแทนในอีกไม่ช้าก็เร็ว ในเมืองอื่นๆ อย่าง สิงคโปร์ ปีนัง กลับมีนักเคลื่อนไหวช่วยปลุกกระแสจนสามารถดันโรงภาพยนตร์เก่าๆ ให้กลับมาเปิดให้บริการใหม่ได้

ก็นับว่านอกจากภาพถ่ายของ Jablon จะเป็นการบันทึกประวัติศาสตร์ที่สวยงามและกำลังเลือนหายแล้ว ก็ยังกระตุ้นให้เราคิดอะไรบางอย่างได้ดีเหมือนกัน

532032_549221198456326_1663563528_n

1922175_726214217423689_1246874044_n 1934940_1070398719671902_6146151077190718142_n 1947407_716321708412940_792542768_n 1959725_723462267698884_129584676_n 10012589_733912613320516_1701924198_n 10247462_750891974955913_3941483199977528771_n 10931541_898566390188470_1117065252931591065_n 12003943_1120954027949704_1749167629794612595_n 12032189_1035253569853084_3214864939594211703_n 12079609_1036526356392472_6525395104732746464_n 12743870_1103492736362500_6572630088929727774_n

อ้างอิง: SEA Theater, Nation Multimedia, Asia Society

Comments

comments

About the Writer

avatar

THT (Tunyaporn Hongtong)THT เป็นหนึ่งในนามปากกาของ ธันยพร หงษ์ทอง อดีต Feature Editor จาก Wallpaper* (Thailand) (2005-2011) ที่ปัจจุบันลาออกมาเป็นนักเขียน/นักแปล และบรรณาธิการอิสระ พร้อมๆ กับเป็นแม่ค้าส่งผักสลัดออแกนิกสมาชิกตามบ้าน นอกเหนือจากงานที่ต้องทำเพื่อหาเลี้ยงชีพข้างต้น ธันยพรใช้เวลาที่เหลือไปกับการงานเขียนส่วนตัว (พ็อกเก็ตบุ๊ค) อยู่กับหมา เล่นเทนนิส และเดินทางเป็นครั้งคราวตามแต่สะตุ้งสตางค์จะอำนวย www.tunyarticle.blogspot.com, www.ahundredandonestrangers.blogspot.comView all posts by THT →

Comments

comments

Powered by Facebook Comments