อยากตายนักใช่มั้ย? อาวุธสงครามรุ่นใหม่ชวนมายิงกันให้หงายเงิบ

VW0013


Untitled-2

เมื่อไหร่คนเราจะหยุดยิงกัน เมื่อไหร่สงครามจะหมดไปจากสังคม คงเป็นคำถามโลกแตกที่ไม่มีคำตอบ หรือบางทีอาจมีคำตอบแต่เพียงในฝัน อย่าเสียเวลาหาคำตอบเลย เพราะถ้าโลกไม่มีวันยุติความรุนแรงได้ เราก็จะทำสงครามตอบโต้ความรุนแรงให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่ขอโทษด้วยนะถ้าอาวุธที่คิดค้นนี้จะน่าสนใจกว่าแบบที่มีอยู่ เพราะนี่คืออาวุธช่วยลดความป่าเถื่อนด้วยงานอาร์ตสุดแสบ พูดได้ว่ามันกำลังยิงหมัดตรงเข้าเข้าปลายคางผู้คนให้หงายเงิบ

ศิลปินชาวญี่ปุ่น Tsuyoshi Ozawa สะท้อนปัญหาความรุนแรงและต่อต้านสงครามผ่านภาพถ่ายแนวพอตเทรต สาวๆจากทั่วมุมโลก ไม่ว่า ไอแลนด์, จีน,ญี่ปุ่น,ประเทศไทย, อูกานดา ฯลฯ โดยให้นางแบบเหล่านั้นถืออาวุธที่มนุษย์ผู้ชายต้องทึ่ง ไม่ต้องใช้เทคโนโลยีล้ำสมัยอะไรแถมยังสร้างสรรค์กว่าบรรดาปืนผาหน้าไม้ทั้งหลายที่มีใช้กันอยู่ เราเรียกมันว่า ‘Vegetable Weapon’ หรืออาวุธผัก ทั้งหมดล้วนทำมาจากผัก พืช ผลไม้ที่ในครัว ไม่ว่าจะเป็นหัวหอม กระเทียม แครอท บวบ ฟัก ฯลฯ คงไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่เห็นก็เชื่อได้ว่ามันสร้างคุณประโยชน์ให้ชีวิตมากแค่ไหน ไม่ทำให้ใครบาดเจ็บล้มตายแถมยังหล่อเลี้ยงชีวิตให้ยืนยาว ข้อสำคัญช่วยลดปริมาณความรุนแรงอย่างสิ้นคิดมาเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิตอยู่ ช่างเป็นอาวุธที่ทำลายล้างความไร้สาระของสงครามได้อย่างเจ็บแสบ โปรเจ็กต์ภาพถ่ายชุด Vegetable Weapon ถูกจัดแสดงในสถานที่ต่างๆ เรียกเสียงฮากับท่าทางขึงขังของนักรบสตรีที่ชวนอร่อยไปกับเมนูในมือพร้อมยิงให้อิ่มท้องเรียกร้องให้เลิกชกต่อยกัน

Tsuyoshi Ozawa เริ่มต้นงานมาตั้งแต่ปี 2001 ทำมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน และด้วยตัวชิ้นงานยังสะท้อนภาพไปได้หลากหลายมุมมอง ไม่ใช่แค่กระตุ้นสังคมให้ ‘หยุดสงคราม…แล้วมาใส่ใจอาหารการกิน’ นี่อาจเป็นการเชิญชวนให้มาต่อสู้เพื่อโลกจะได้น่าอยู่ขึ้น เพื่อสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่า มันสร้างสรรค์กว่าการตัดสินปัญหาด้วยความรุนแรงที่ไร้ปัญญาเยอะเลยจริงมั้ย

VW0071

VW0031

VW0041

VW0051

VW0062

VW0021

VW0091

VW0082

อ้างอิง : Ozawa Tsuyoshiinhabitat

Comments

comments

About the Writer

avatar

chronos (วรัญญู อุดมกาญจนานนท์)รักงานเขียนทำงงานอิสระด้านสื่อสารหลากหลายรูปแบบ ทุกครั้งที่ทำงานก็มีอะไรใหม่ๆให้เรียนรู้อยู่เสมอ ตัวหนังสือแทนความคิดที่เรามีกับโลกภายนอก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันอย่างยากที่จะแยกขาดจากกันได้View all posts by chronos →

Comments

comments

Powered by Facebook Comments