Granny’s Finest: รุ่นใหม่คิด รุ่นเก่าผลิต ถักนิตติ้งเชื่อมสัมพันธ์

Granny Finest F


อาจไม่ใช่ร่างกายที่อ่อนแรง อาจไม่ใช่ความจำที่ค่อยๆ เลือนหาย แต่เป็นสังคมของผู้อายุ (หรือเปล่า) ที่ทำให้เขาหรือเธอต้องนั่งเศร้าเฝ้าบ้านอยู่ในเรือน จะขยับตัวไปทางไหนก็เกรงว่าจะหกล้ม ทั้งๆ ที่ผู้สูงอายุหลายท่านยังมีพลังงานในตัวที่เหลือเฟือ แต่ด้วยวัย (สำคัญหรือ?) ที่ต่าง ความเร็วที่ (อาจ) ลดลง ส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นเหินห่าง การหาหนทางแก้ไขจึงไม่ใช่การสร้างบ้านพักเฉพาะคนชรา แต่อาจเป็นการสร้างพื้นที่ร่วมที่ทำให้คนวัยเดียวกันและต่างวัย ได้ใช้พื้นที่ร่วมกัน

ตัวเลข 2.6 ล้านคนคือจำนวนผู้สูงอายุในประเทศเนเธอร์แลนด์ กว่า 1 ล้านคนในนั้นอยู่บ้านอย่างโดดเดี่ยว และนี่คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เกิด Granny’s Finest พื้นที่กลางที่เชื่อมต่อระหว่างผู้สูงอายุที่เชี่ยวชาญด้านการถักนิตติ้ง และนักออกแบบรุ่นใหม่ที่ต้องการผลิตภัณฑ์มากด้วยคุณภาพ ทีมงานนำงานอดิเรกการถักนิตติ้งที่ผู้สูงอายุหลงรักมาปัดฝุ่นปรับแบบ โดยให้นักออกแบบรุ่นใหม่สร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากไหมพรม จากนั้นให้ผู้สูงอายุใช้ความสามารถที่เยี่ยมยอดถักทอเป็นผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ อาทิ โบว์เนคไท ผ้าโพกหัว ผ้าพันคอ หมวก ถุงมือ ฯลฯ ที่มีสีสัน แพทเทิร์นร่วมสมัย ทุกชิ้นงานจะมีป้ายฉลากผูกติดไปบนผลิตภัณฑ์ว่า ผลงานชิ้นนั้นเป็นงานถักทอของใคร นอกจากจะเป็นการเสริมรายได้ทางอ้อมให้กับผู้สูงอายุแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดของโครงการคือ การเป็นศูนย์กลางการพบปะพูดคุยสนทนาระหว่างผู้สูงอายุในวัยเดียวกัน สร้างสังคมเล็กๆ แทนการนั่งเหงาอยู่กับบ้าน อีกทั้งยังเป็นพื้นที่ที่ผู้สูงอายุได้พบกับกลุ่มวัยรุ่นวัยทำงาน ส่งผลให้พื้นที่ของ Granny’s Finest เป็นสังคมเล็กๆ ของคนต่างวัยที่แสนอบอุ่น สร้างรอยยิ้ม เพิ่มบทสนทนา เพื่อสังคมที่น่าอยู่ขึ้น

คุณภาพเยี่ยมของผลิตภัณฑ์ งานออกแบบที่สุดคูล อาจจะไม่ใช่คำตอบของใครอีกหลายคน เพราะการทำธุรกิจหาใช่การมุ่งหวังเพียงแค่ยอดตัวเลขที่สูงขึ้นเพียงเท่านั้น แต่การสร้างสังคมที่แสนอบอุ่น อาจเป็นคำตอบที่มากคุณค่ากว่ามูลค่ารายได้ …ผมคิดเช่นนั้นนะ

 

อ้างอิง : Granny’s Finest, Loves to Have, CitizenMag

Comments

comments

About the Writer

avatar

Suwit (Suwit Wongrujirawanich)สุวิทย์ วงศ์รุจิราวาณิชย์ (อ้า) เป็นเหมือนร้านค้าสร้างสรรค์ที่ชวนให้ใครต่อใครเดินเข้ามาหาความรู้ พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ตั้งแต่ยาหม่องยันเรื่องดีไซน์ในอีกซีกโลก เขียนหนังสือมาแล้วสองเล่มคือ ‘Design through Biz ต่อยอดธุรกิจด้วยกลเม็ดดีไซน์’ (2549) และ ‘SustainAble Design ดีไซน์…เปลี่ยนโลก’ (2554) ในอีกมุมหนึ่ง เขาหลงใหลการเดินเท้า นั่งเรือ เที่ยวชมเมืองเก่าที่กระจายตัวอยู่ทั่วกรุงเทพมหานคร ถ้าวันไหนคุณเห็นหนุ่มวัยกลางคน ถือกล้องตัวเล็กๆสีขาว พร้อมสมุดจดหนึ่งเล่มคู่กาย อย่าลืมเข้าไปทักทายพูดคุยสวัสดี เพราะคุณอาจได้เพื่อนร่วมทางคนใหม่อีกคนView all posts by Suwit →

Comments

comments

Powered by Facebook Comments