แม้แต่เจ้าหญิงก็(อาจ)ไม่รอด ความรุนแรงภายในบ้านที่อาจเกิดขึ้นกับคุณ

Saint Hoax F


“หรือว่ามนุษย์ หลงใหลความรุนแรง?” กลายเป็นคำถามที่ดังก้องในหัวเมื่อเราดูละคร (น้ำเน่า) ที่ผู้จัด (บางท่าน) ต่างเรียงแถวหน้ากระดานพร้อมยืนหยัดความเชื่อของตนเองว่า ‘มันสะท้อนสังคมไทยในปัจจุบัน’

ถ้าการที่พระเอก ‘ตบตี’ นางเอกคือ ความรักที่มอบให้
ถ้าการที่พระเอก ‘ข่มขืน’ นางเอกคือ ความรักที่มอบให้

ผมคงต้องนั่งถามตัวเองว่า ผมโลกสวยที่มองต่าง หรือ ควรยอมรับว่าสังคมไทยเป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่สิ่งหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนคือ ‘ความรุนแรง’ ที่น่ากลัวที่สุดคือความรุนแรงที่เกิดขึ้นจาก ‘คนในบ้าน’ ไม่ว่าจะเป็นพ่อเลี้ยงทำร้ายลูกเลี้ยง สามีทำร้ายร่างกายภรรยา และดูเหมือนจะเป็นความรุนแรงที่ไม่ได้เกิดขึ้นในประเทศไทยเพียงแห่งเดียว

Saint Hoax ศิลปินชาวตะวันออกกลาง สะท้อนภาพปัญหาความรุนแรงภายในบ้านผ่านภาพวาดเจ้าหญิงแสนสวยของดีสนีย์ที่ถูกทำร้ายจนตาโปน เลือดกบปาก เนื้อตัวช้ำ โดยใช้ชื่อว่า ‘Happy Never After’ เพื่อสื่อให้เห็นว่า เจ้าหญิงที่สุดแสนเพอร์เฟ็กต์ทั้งความงามชีวิตความเป็นอยู่ของใครหลายคนก็ (อาจจะ) ไม่รอดจากการถูกทำร้าย พร้อมโปรยข้อความสะกิดใจบนภาพวาดว่า “เขาหยุดดูแลประคบประหงมคุณเหมือนดั่งเจ้าหญิงตั้งแต่เมื่อไหร่?” แถมตบท้ายด้วยข้อความโดนใจว่า “มันไม่สายเกินไปที่จะหยุดความรุนแรงเช่นนี้” เพราะขนาดเจ้าหญิงในฝันของใครหหลายคนยังโดนขนาดนี้ แล้วเราจะไปเหลืออะไร

แม้ว่าภาพเจ้าหญิงคนดัง แอเรียล ซินเดอเรลล่า จัสมิน หรือออโรร่า จะดูหดหู่จากแผลที่เกิดขึ้นตามร่างกาย แต่ Saint Hoax ต้องการนำภาพในจินตนาการที่สร้างความฝันอันสวยงามมาสื่อถึงความรุนแรงที่สามารถเกิดขึ้นจากคนในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นการทำร้ายด้านจิตใจ ร่างกาย หรือการข่มเหงทางเพศ ที่สำคัญมันก็อาจเกิดขึ้นกับคุณผู้หญิง (หรือคุณผู้ชาย) ไม่ว่าจะเล็กหรือเติบโตเป็นผู้ใหญ่ก็เป็นได้ TT____TT (ยืนไว้อาลัย 1 นาที)

อ้างอิง : Saint Hoax, Huffington Post

Comments

comments

About the Writer

avatar

Suwit (Suwit Wongrujirawanich)สุวิทย์ วงศ์รุจิราวาณิชย์ (อ้า) เป็นเหมือนร้านค้าสร้างสรรค์ที่ชวนให้ใครต่อใครเดินเข้ามาหาความรู้ พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ตั้งแต่ยาหม่องยันเรื่องดีไซน์ในอีกซีกโลก เขียนหนังสือมาแล้วสองเล่มคือ ‘Design through Biz ต่อยอดธุรกิจด้วยกลเม็ดดีไซน์’ (2549) และ ‘SustainAble Design ดีไซน์…เปลี่ยนโลก’ (2554) ในอีกมุมหนึ่ง เขาหลงใหลการเดินเท้า นั่งเรือ เที่ยวชมเมืองเก่าที่กระจายตัวอยู่ทั่วกรุงเทพมหานคร ถ้าวันไหนคุณเห็นหนุ่มวัยกลางคน ถือกล้องตัวเล็กๆสีขาว พร้อมสมุดจดหนึ่งเล่มคู่กาย อย่าลืมเข้าไปทักทายพูดคุยสวัสดี เพราะคุณอาจได้เพื่อนร่วมทางคนใหม่อีกคนView all posts by Suwit →

Comments

comments

Powered by Facebook Comments