Happy Fukushima: วิดีโอแห่งความสุขชุบชีวิตเมืองฟุกุชิมะ

Fukushima F


สถานนีต่อไป ฟุกุชิมะ

3 ปีนับจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขนาด 9.03 ริกเตอร์ สร้างคลื่นสึนามิสูง 40.5 เมตรกระจายตัวจากจุดศูนย์กลางที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2554 กลายเป็นสถิติสูงสุดกู่ที่ไม่มีใครอยากจะทุบทำลาย เพราะตัวเลขที่เกิดขึ้นส่งผลกระทบโดยตรงกับโรงผลิตไฟฟ้าจากนิวเคลียร์ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ พร้อมกวาดล้างทรัพย์สิน บ้านพักอาศัย และที่สำคัญคือจิตใจของพี่น้องชาวฟุกุชิมะ รวมไปถึงพี่น้องชาวญี่ปุ่นที่ร่วงหล่นหายไป

เพื่อเป็นการตอบคำถามที่หลายท่านอาจจะสงสัยว่า “วันนี้เมืองฟุกุชิมะฟื้นตัวแล้วหรือยัง?” Video Creators Fukushima จึงได้จัดทำคลิปวิดีโอสั้นๆ ความยาว 4 นาที 30 วินาที เพื่อสื่อให้คนในประเทศ และคนทั่วโลกรู้ว่า “วันนี้เมืองฟุกุชิมะเต็มไปด้วยความสุข” โดยใช้เพลง Happy ของ Pharrell Williams ที่คุ้นหูพร้อมท่วงทำนองสนุกสนานมาประกอบกับคลิปท่าเต้นในสไตล์ต่างๆ ของชาวเมืองฟุกุชิมะทุกเพศทุกวัย สิ่งที่โดดเด่นอีกหนึ่งจุดของงานชิ้นนี้ก็คือ ท่าเต้นที่สุดแสนน่ารักได้ถูกนำเสนอโดยมีสถานท่องเที่ยว สวนสาธารณะ วัดวาอาราม ร้านอาหาร กิจกรรมต่างๆ เช่น มวยปล้ำ ออนเซน ฯลฯ มาประกอบเป็นฉากหลังเพื่อตอกย้ำให้เห็นว่าทั้งคนทั้งสถานที่พร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยวแล้ว

การปลุกเมืองที่เคยผ่านภัยอันตราย โดยเฉพาะสารกัมมันตรังสีที่รั่วออกมาจากอาคารปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ง่ายเลย วิดีโอชุดนี้จึงเป็นอีกหนึ่งเครื่องมือที่ช่วยสื่อสารให้คนทั่วไปได้เห็นเหตุการณ์ปัจจุบันว่า สิ่งเลวร้ายต่างๆ ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ชาวเมืองฟุกุชิมะมีความสุขและพร้อมต้อนรับการกลับมาของทุกท่าน ไม่ว่าจะเดินทางมาเพื่อการพักผ่อนท่องเที่ยว หรือกลับเข้ามาทำธุรกิจอีกครั้ง หลังจากที่ผมชมวิดีโอจบปุ๊บ แอบคิดในใจว่าอยากไปเต้นงามๆ ด้วยท่วงท่าที่อ่อนกว่าวัยสัก 10 ปีไว้สู้กับชาวฟุกุชิมะ จุงเบย

 

อ้างอิง : Video Creators Fukushima,  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ หน่วยเครื่องมือกลาง คณะวิทยาศาสตร์

Comments

comments

About the Writer

avatar

Suwit (Suwit Wongrujirawanich)สุวิทย์ วงศ์รุจิราวาณิชย์ (อ้า) เป็นเหมือนร้านค้าสร้างสรรค์ที่ชวนให้ใครต่อใครเดินเข้ามาหาความรู้ พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ตั้งแต่ยาหม่องยันเรื่องดีไซน์ในอีกซีกโลก เขียนหนังสือมาแล้วสองเล่มคือ ‘Design through Biz ต่อยอดธุรกิจด้วยกลเม็ดดีไซน์’ (2549) และ ‘SustainAble Design ดีไซน์…เปลี่ยนโลก’ (2554) ในอีกมุมหนึ่ง เขาหลงใหลการเดินเท้า นั่งเรือ เที่ยวชมเมืองเก่าที่กระจายตัวอยู่ทั่วกรุงเทพมหานคร ถ้าวันไหนคุณเห็นหนุ่มวัยกลางคน ถือกล้องตัวเล็กๆสีขาว พร้อมสมุดจดหนึ่งเล่มคู่กาย อย่าลืมเข้าไปทักทายพูดคุยสวัสดี เพราะคุณอาจได้เพื่อนร่วมทางคนใหม่อีกคนView all posts by Suwit →

Comments

comments

Powered by Facebook Comments